به گزارش تحریریه، در حالی که توجه اصلی آمریکا و متحدانش در ماه‌های اخیر بر مهار ایران متمرکز بوده، تحولات جدید در دریای سرخ نشان می‌دهد تهران همچنان از اهرم‌های منطقه‌ای خود برای اعمال فشار استفاده می‌کند. اعلام انصارالله یمن مبنی بر آغاز محاصره دریایی علیه عربستان، بار دیگر اهمیت جبهه دریای سرخ را در معادلات امنیتی و انرژی جهان برجسته کرده است. این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که تنگه هرمز نیز همچنان یکی از مهم‌ترین کانون‌های تنش به شمار می‌رود و هرگونه اختلال همزمان در این دو مسیر راهبردی می‌تواند پیامدهایی فراتر از خاورمیانه داشته باشد.

تارنمای نشریه «واشنگتن اگزماینر» آورده است دونالد ترامپ همواره اصرار داشته است که می‌خواهد با حکومت ایران به توافق برسد. اما اگر مذاکرات رفت‌وبرگشتی از بهار تاکنون چیزی را ثابت کرده باشد، آن این است که تهران تمایلی به حل‌وفصل دیپلماتیک این مناقشه ندارد.

از نگاه بسیاری از تحلیلگران غربی، از جمله رسانه فوق، انصارالله امروز مهم‌ترین بازوی منطقه‌ای ایران محسوب می‌شود. به باور آنها، اگرچه در سال‌های اخیر گروه‌هایی مانند حماس و حزب‌الله با فشارهای نظامی اسرائیل و آمریکا مواجه شده‌اند، اما انصارالله نه تنها توان خود را حفظ کرده، بلکه دامنه عملیاتش را نیز گسترش داده است. در مقابل، تهران و انصارالله همواره تأکید کرده‌اند که تصمیمات این جنبش مستقل است و اقدامات آن در حمایت از فلسطین و در واکنش به سیاست‌های آمریکا و اسرائیل انجام می‌شود.

اهمیت دریای سرخ در ماه‌های اخیر بیش از گذشته افزایش یافته است. بخش قابل توجهی از تجارت جهانی و صادرات انرژی از این مسیر انجام می‌شود. همچنین عربستان سعودی بخش بزرگی از صادرات نفت خود را از طریق بندر ینبع در ساحل دریای سرخ انجام می‌دهد؛ این موضوع باعث شده هرگونه تهدید علیه این مسیر، مستقیماً بر بازار جهانی انرژی اثر بگذارد.

محاصره دریایی علیه عربستان از سوی انصارالله، می‌تواند هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و بیمه کشتی‌ها را افزایش دهد و شرکت‌های کشتیرانی را وادار به انتخاب مسیرهای طولانی‌تر کند. چنین وضعیتی نه تنها قیمت نفت، بلکه هزینه انتقال کالا میان آسیا، اروپا و آفریقا را نیز افزایش خواهد داد.

بعد دیگر این تحولات، جنبه نظامی آن است. انصارالله طی سال‌های اخیر توان موشکی و پهپادی خود را به شکل قابل توجهی توسعه داده و بارها اهدافی در عربستان، امارات، اسرائیل و همچنین کشتی‌های عبوری در دریای سرخ را هدف قرار داده است. اگر دامنه این حملات گسترش یابد و تأسیسات نفتی یا بنادر عربستان به طور مستقیم هدف قرار گیرند، بازار جهانی انرژی با شوک جدیدی روبه‌رو خواهد شد.

به نوشته واشنگتن اگزماینر، این وضعیت، آمریکا را نیز در برابر یک چالش راهبردی قرار داده است. واشنگتن از یک سو تلاش می‌کند فشار بر ایران را حفظ کند و از سوی دیگر نمی‌خواهد درگیر یک جنگ فرسایشی جدید در یمن شود. با این حال، حملات انصارالله به مسیرهای دریایی و تهدید منافع آمریکا و متحدانش می‌تواند دولت ترامپ را به سمت عملیات گسترده‌تر علیه این گروه سوق دهد.

برخی تحلیلگران آمریکایی معتقدند حملات محدود سال‌های گذشته نتوانسته توان عملیاتی انصارالله را از بین ببرد و تنها موجب بازسازی و تطبیق این گروه با شرایط جدید شده است. از همین رو، در محافل امنیتی آمریکا بار دیگر بحث درباره هدف قرار دادن ساختار فرماندهی انصارالله و شبکه‌های پشتیبانی آن مطرح شده است؛ هرچند چنین اقدامی می‌تواند دامنه درگیری را به سراسر منطقه گسترش دهد.

در مقابل، بسیاری از کارشناسان منطقه‌ای معتقدند فشار نظامی صرف، به تنهایی قادر به حل بحران یمن نیست. تجربه نزدیک به یک دهه جنگ نشان داده که انصارالله نه تنها از میان نرفته، بلکه به بازیگری با نفوذ منطقه‌ای تبدیل شده است. از این منظر، هرگونه تشدید عملیات نظامی ممکن است به گسترش ناامنی در دریای سرخ و افزایش حملات به کشتی‌های تجاری منجر شود.

در مجموع، تحولات اخیر نشان می‌دهد رقابت ایران و آمریکا دیگر تنها به خلیج فارس و تنگه هرمز محدود نیست و دریای سرخ نیز به یکی از مهم‌ترین میدان‌های این رقابت تبدیل شده است. اگر محاصره دریایی اعلام‌شده از سوی انصارالله به طور کامل اجرا شود و همزمان تنش‌ها در تنگه هرمز ادامه یابد، اقتصاد جهانی با خطر اختلال همزمان در دو شریان اصلی انتقال انرژی روبه‌رو خواهد شد؛ سناریویی که می‌تواند قیمت نفت، هزینه حمل‌ونقل و تورم جهانی را به طور قابل توجهی افزایش دهد و معادلات امنیتی خاورمیانه را وارد مرحله‌ای جدید کند.

پایان/